Wystawa stała: Wnętrza dworu polskiego w wieku XIX
Wystawa obrazuje typowe wnętrza z ubiegłego stulecia. Jest ilustracją przemian jakie nastąpiły w wieku XIX w wyglądzie dworskich pomieszczeń mieszkalnych. Odzwierciedla również ewolucje obyczajów i kultury ziemiaństwa.

salon gabinet

jadalnia sypialnia

Wystawa jest prezentacją typowych wnętrz wiejskiej ziemiańskiej rezydencji z XIX wieku. Wszystkie eksponaty na wystawie pochodzą ze zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu. Wnętrza zostały zaranżowane tak aby oddać atmosferę średnio zamożnego dworu. Prezentowane są cztery pomieszczenia: salon, gabinet, jadalnia i sypialnia.Te właśnie pomieszczenia były uważane w XIX - wiecznej Polsce za najbardziej okazałe. Często meble i wyposażenie wnętrz sprowadzano z zagranicy, niejednokrotnie z Wiednia i Paryża. Takiej wagi nie przykładano już do wyglądu pozostałych izb dworskich. Liczba pokoi była uwarunkowana potrzebami i zamożnocią właścicieli rezydencji. Najbardziej reprezentacyjnym pokojem był salon. W nim kwitło życie towarzyskie i kulturalne dworu. Tutaj podejmowano gości i odbywały się uroczystości. Wystrój i umeblowanie salonu były więc najokazalsze.Znajdowały się tu przeważnie następujace meble: kanapa, duży stół, fotele, krzesła, serwantki, stolik do gier towarzyskich. W większosci dworów stał również fortepian lub pianino. Nie szczędzono również pieniędzy na dywany, lustra, obrazy, świeczniki, makaty i kilimy.Ważnym pomieszczeniem dworskim była także jadalnia. Wyposażona w wielki stół, kilkanaście krzeseł, okazały kredens, stojacy zegar i pomocnicze meble. Królestwem dziedzica majatku był gabinet. Tu zapadały decyzje dotyczace spraw administracyjnych majątku, przechowywano księgi rachunkowe i inne dokumenty. Umeblowanie gabinetu tworzyły biurko lub sekretera, krzesła, fotele, stół, biblioteka. Na scianach zazwyczaj wisiały obrazy o tematyce wojennej oraz trofea myśliwskie i broń. Część dworu przeznaczona dla państwa stanowiła sypialnia. Na wyposażnie sypialni składały się: łóżka, szafy, komody, w których trzymano odzież. bieliznę i pościel; ponadto parawany, klęczniki, szafki, ołtarzyk domowy. Ściany zdobiły obrazy o tematyce religijnej. Inne pomieszczenia we dworze wyposażano już o wiele skromniej, często przenoszono tam stare i zużyte meble. Liczba i przeznaczenie tych pokoi była zależna od wielkości dworu.